Draaiorgel "de Sik" werd gebouwd in 1922 door firma Decap in Antwerpen. De Sik werd vervolgens aangekocht door H. Nuberg en W. van Jaaren die meerdere draaiorgels verhuurden in Amsterdam en omstreken. Het was toentertijd gebruikelijk dat de huurders en de mensen op straat de nieuwe draaiorgels een naam gaven door middel van een herkenningspunt van het orgel. De Sik...
De Sik
Draaiorgel “de Sik” werd gebouwd in 1922 door firma Decap in Antwerpen. De Sik werd vervolgens aangekocht door H. Nuberg en W. van Jaaren die meerdere draaiorgels verhuurden in Amsterdam en omstreken.
Het was toentertijd gebruikelijk dat de huurders en de mensen op straat de nieuwe draaiorgels een naam gaven door middel van een herkenningspunt van het orgel. De Sik kreeg zijn naam door de geschilderde Arabier met een klein baardje (sikje) in het zijpaneel. De naam “De Arabier” was al vergeven.
Na de zakelijke scheiding van Nuberg en van Jaaren nam laatstgenoemde begin jaren ‘30 meerdere orgels, waaronder De Sik, mee naar de Vinkenstraat te Amsterdam en begon aldaar zijn eigen verhuurbedrijf.
Wel liet van Jaaren het door Decap gebouwde orgel door de Duitse orgelbouwer Carl Frei verbouwen. Het front werd aangepast en de schilderingen in de zijpanelen maakten plaats voor open houtsnijwerken.
In de beginjaren van de Tweede Wereldoorlog verkocht van Jaaren al zijn orgels.
Vele kwamen bij zijn concurrent Henk Möhlmann terecht, die tot 1956 bleef verhuren in Amsterdam.
Na 1956 kwam het orgel in bezit van de vakmeester Antoon Pluer uit Bussum.
Door jaren van intensief gebruik was het tijd voor een volledige restauratie waarbij het behoud van de originele Carl Frei klank voorop stond. Dit werd in 1966 werd met groot resultaat voldaan.
Het orgel werd in 1966 opgenomen, en de LP werd landelijk verkocht op het Decca Label.
De Sik heeft de volgende 10 jaar in onder meer, Bussum, Amersfoort en Utrecht gelopen.
In 1976 werd De Sik verhuurd aan de Amsterdamse huurder Henk “Akkie” Lurks.
Deze ging er onder andere mee draaien op het Damrak. In deze periode werd het iets hard klinkende orgel aangepast zodat het aangenamer van klank zou worden.
Lurks heeft tot zijn dood in 1989 met De Sik gelopen.
In 1989 kwam De Sik terug in Bussum, bij de eigenaar A. Pluer, die het weer opnieuw aanpaste naar de originele bezetting, en werd verhuurd aan Henk Hendriks en Eddie Hondeman, die er in Zeist mee gingen lopen.
In 2002 werd De Sik – na 45 jaar in het bezit te zijn geweest van de firma Pluer – verkocht en uitgebreid met 2 nieuwe registers Biphone.
Daarna speelde De Sik met tijd en wijlen in de Amsterdamse Jordaan, en op feesten en partijen.
De jaren daarna werd het orgel weinig gespeeld en kwam nauwelijks buiten.
In 2012 verscheen De Sik voor het laatst tijdens de jaarlijkse Amsterdamse draaiorgel manifestatie.
In 2016 kocht Koen Slaman De Sik en heeft het met behulp van verschillende vakmensen en vrienden stukje bij beetje opgeknapt, en na ruim 2 jaar in december 2018 voor het eerst aan het grote publiek gepresenteerd in het Haarlemse Draaiorgelmuseum.
